Η χρήση της θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο στην αντιμετώπιση των θερμικών εγκαυμάτων ξεκίνησε το 1965, όταν παρατηρήθηκε ταχύτερη επούλωση των εγκαυμάτων δευτέρου βαθμού σε μια ομάδα ανθρακωρύχων οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε θεραπεία για δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα.

 

Ακολούθησε μια μεγάλη μελέτη η οποία κατέδειξε ότι η περιοχή η υποκείμενη σε έγκαυμα τρίτου βαθμού ήταν υποξική σε σύγκριση με το φυσιολογικό δέρμα και ότι η τάση ιστικού οξυγόνου θα μπορούσε να αυξηθεί μόνο με την χορήγηση οξυγόνου υπό πίεση.

Η σημαντική αυτή μελέτη έδειξε ότι ΥΘΟ μπορούσαν να έχουν άμεση επίδραση στην παθοφυσιολογία της πληγής του εγκαύματος.

Μεταγενέστερες μελέτες έδειξαν ότι η θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο, όταν χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα φροντίδας ενός εγκαύματος , μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, να μειώσει το μήκος της παραμονής στο νοσοκομείο, και την ανάγκη για χειρουργική επέμβαση.

Το θερμικό έγκαυμα είναι μία σύνθετη, καταστροφική βλάβη που χαρακτηρίζεται από μια ζώνη πήξης, μια ευρύτερη περιοχή στάσης (στασιμότητα του αίματος ή άλλων υγρών) οριοθετούμενη από ερύθημα (ερυθρότητα του δέρματος από το τριχοειδές διαστολή).

Μετά από ένα έγκαυμα ακολουθεί γρήγορα ισχαιμική νέκρωση του ιστού συνοδευόμενη από απόφραξη των τριχοειδών η οποία παρεμποδίζει την κυκλοφορία κάτω από την κάκωση.

Σύντομα ακολουθεί η εμφάνιση οιδήματος τόσον στις τραυματισμένες περιοχές, αλλά και σε απομακρυσμένους , μη τραυματικούς ιστούς, περιλαμβανομένων των μυών των εντέρων και των πνευμόνων.

Ο σχηματισμός θρόμβων στο επίπεδο της μικροκυκλοφορίας παρεμποδίζει τόσον το Οξυγόνο όσο και άλλα θρεπτικά συστατικά να φτάσουν στους τραυματισμένους ιστούς.

Η εισαγωγή του

Υπερβαρικού οξυγόνου

στην θεραπευτική αντιμετώπιση ενός οξέος εγκαύματος θα περιορίσει την επέκταση της θερμικής βλάβης . θα ελαχιστοποιήσει το οίδημα, θα ελαττώσει το εύρος των χειρουργικών επεμβάσεων , θα μειώσει την βλάβη στους Πνεύμονες , θα ελαττώσει το χρόνο της παραμονής του ασθενή στο Νοσοκομείο.

Σύμφωνα με τα διεθνώς επικρατούντα ο ασθενής θα πρέπει να τύχει 3 θεραπευτικών συνεδριάσεων μέσα στι2 24 πρώτες ώρες από το ατύχημα , ακολουθούμενες από συνεδριάσεις την ημέρα μέχρι σταθεροποιήσεως της βλάβης και της γενικής του κατάστασης και ακολούθως η θεραπεία συνεχίζεται μέχρι την αποκατάσταση των πληγών η για υποστήριξη των τυχών μοσχευμάτων ή κρημνών

Οι ενδείξεις για την χρήση του υπερβαρικού οξυγόνο στην θεραπεία των εγκαυμάτων περιλαμβάνει τα δευτέρου και τρίτου βαθμού εγκαύματα τα οποία αφορούν επιφάνεια του σώματος μεγαλύτερη από 20% ή εγκαύματα μικρότερης έκτασης που αφορούν το πρόσωπο τα χέρια η την βουβωνική περιοχή

Τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται όταν το υβο χρησιμοποιείται σαν μέρος μιας επιθετικής θεραπευτικής αντιμετώπισης με την συμμετοχή πολλών ειδικοτήτων.

Το υβο αποτελεί μια πολύ ασφαλή θεραπεία ακόμη και όταν χορηγείται σε σοβαρά τραυματισμένα άτομα .

Η χρήση του στους ασθενείς αυτούς θα ελαττώσει την νοσηρότητα την θνησιμότητα.

 

Στείλτε τα σχόλια σας και τις ερωτήσεις σας, συμπληρώνοντας την φόρμα.

ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ

Κοινοποιήστε

Your message was successfully sent!