ΚΕΝΤΡΟ
ΥΠΕΡΒΑΡΙΚΗΣ
ΙΑΤΡΙΚΗΣ

 

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Πέλλαπαις‚ 2
2057 - Στρόβολος

ΤΗΛ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Ένα θερμικό έγκαυμα είναι ένας τραυματισμός που προκαλείται από θερμότητα ή φωτιά.

Μία σοβαρή θερμική βλάβη είναι ένας από τους πιο καταστροφικούς, φυσικούς και ψυχολογικούς τραυματισμούς που μπορεί να υποστεί ένα άτομο.

Οι πιο συνηθισμένοι μηχανισμοί πρόκλησης εγκαυμάτων είναι οι φλόγες και το ζεμάτισμα.

Τα άνω άκρα, το κεφάλι και ο λαιμός είναι οι πιο κοινές, εμπλεκόμενες σε ένα έγκαυμα, περιοχές του σώματος.

Το θερμικό έγκαυμα είναι μία σύνθετη, καταστροφική βλάβη που χαρακτηρίζεται από μια ζώνη πήξης, και μια ευρύτερη περιοχή στάσης (στασιμότητα του αίματος ή άλλων υγρών) οριοθετούμενη από ερύθημα.

Ακολουθεί γρήγορα ισχαιμική νέκρωση του ιστού συνοδευόμενη από απόφραξη των τριχοειδών και τον σχηματισμό θρόμβων στο επίπεδο της μικρο-κυκλοφορίας το οποίο παρεμποδίζει τόσον το Οξυγόνο όσο και άλλα θρεπτικά συστατικά να φτάσουν στους τραυματισμένους ιστούς.

Η καταστροφή της μικροκυκλοφορίας, και η ελαττωμένη πρόσληψη οξυγόνου από τους τραυματισμένους ιστούς θα αυξήσει δραματικά τις πιθανότητες επιμόλυνσης τους.

Οι στόχοι της θεραπείας ενός σοβαρού εγκαύματος περιλαμβάνουν αρχικά την επιβίωση του ασθενούς και στην συνέχεια την ταχεία επούλωση των τραυμάτων, με όσον το δυνατόν επιπλοκές και λιγότερες ουλές.

Το ιδανικό αποτέλεσμα θα πρέπει στοχεύει στην επαναφορά του εγκαυματία , στην προ του ατυχήματος ποιότητας της υγείας του αλλά και της ψυχολογικής του ευεξίας.

Η θεραπεία ενός εγκαύματος θα πρέπει να περιλαμβάνει.

Την ελάττωση του οιδήματος.

Την διατήρηση των οριακά ζωντανών ιστών.

Την προστασία της μικροκυκλοφορίας.

Την ενίσχυση της αντιμικροβιακής άμυνας του ασθενή.

Την υποστήριξη της επούλωσης των πληγών είτε σε πρώτη φάση είτε μετά από χειρουργική αφαίρεση καταστρεμμένων ιστών και τοποθέτηση μοσχευμάτων.