ΚΕΝΤΡΟ
ΥΠΕΡΒΑΡΙΚΗΣ
ΙΑΤΡΙΚΗΣ

 

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Πέλλαπαις‚ 2
2057 - Στρόβολος

ΤΗΛ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Οι βλάβες των κάτω άκρων και κυρίως οι πληγές που εμφανίζονται σε αυτά, αποτελούν την συχνότερη αιτία νοσοκομειακής περίθαλψης των ασθενών με Σ. Διαβήτη.

Η συχνότητα εμφάνισης τους είναι 4.8% μεγαλύτερη σε σχέση με μη Διαβητικούς ασθενείς ενώ ένα ποσοστό της τάξης του 5-15% των ασθενών αυτών θα υποστεί ακρωτηριασμό.

Κάθε χρόνο, διεθνώς, ένα (1) εκατομμύριο συνάνθρωποι μας χάνουν το ένα ή και τα δύο τους πόδια εξαιτίας του διαβήτη και δυστυχώς οι προβλέψεις δεν είναι ενθαρρυντικές αφού στα επόμενα χρόνια ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί.

Παρόλες όμως τις αποθαρρυντικές προβλέψεις, ένα ποσοστό 70 με 80 % των ακρωτηριασμών μπορεί να προληφθεί με την έγκαιρη πρόληψη και την σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση.

Οι κυριότερες αιτίες εμφάνισης ελκών με πιθανό ακρωτηριασμό σε ένα Διαβητικό Πόδι είναι η Υποξία (δηλαδή η μεγάλη έλλειψη Οξυγόνου) και οι Λοιμώξεις (Μολύνσεις) που χαρακτηρίζουν αυτά τα πόδια.

Ο οργανισμός είναι η μόνη μηχανή που έχει την ιδιότητα και τους μηχανισμούς να αυτό-επισκευάζεται.

Αναγνωρίζει την έλλειψη Οξυγόνου σε μία περιοχή και αυτό είναι το ερέθισμα για να αρχίσει την δημιουργία νέων τριχοειδών αγγείων, προκειμένου να αποκαταστήσει την έλλειψη Ο2 και κατά συνέπεια να προσπαθήσει να επουλώσει το τραύμα και να καταπολεμήσει τα οποιαδήποτε μικρόβια εισβάλουν μέσα σε αυτό.

Για να το πετύχει όμως αυτό απαιτούνται μεγάλες ποσότητες ενέργειας δηλαδή Οξυγόνο.

Σ'ενα Διαβητικό ασθενή με διαβητική αγγειοπάθεια ή μόνη θεραπευτική αγωγή που μπορεί να προσδώσει το αναγκαίο οξυγόνο είναι η λήψη οξυγόνου μέσα στον υπερβαρικό θάλαμο.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΒΗΤΙΚΟ ΕΛΚΟΣ
ΑΡΤΗΡΙΑΚΟ ΕΛΚΟΣ