Πρόκειται για απειλητική για το άκρο και τη ζωή κατάσταση, όπου η πίεση διήθησης των ιστών είναι μικρότερη της ιστικής πιέσεως σε περιοχές με κλειστά διαμερίσματα, με αποτέλεσμα την απώλεια της μικροκυκλοφορίας και τελικά τη νέκρωση μυϊκών και νευρικών ιστών.

 

Χωρίς άμεση αντιμετώπιση η νέκρωση των ιστών θα οδηγήσει σε ραβδομυόλυση, κατόπιν σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια και τελικά στον θάνατο.

Mπορεί να προκληθεί από κακώσεις υψηλής ενέργειας με κατάγματα, κακώσεις από σύνθλιψη, αγγειακές βλάβες και εγκαύματα. Ο ασθενής διαμαρτύρεται για έντονο άλγος - καυσαλγία, το οποίο δεν αποκρίνεται σε παυσίπονα, και για παραισθησία - μείωση της μυϊκής ισχύος, μέχρι και παράλυση του άκρου.

Κλινικά παρατηρούνται έντονο οίδημα και διαταραχές αισθητικότητας - κινητικότητας του άκρου, ενώ χρήσιμη είναι η μέτρηση της ενδοδιαμερισματικής πίεσης με ειδικές συσκευές.

Η κλινική εικόνα του ασθενή είναι καθοριστική για τη θεραπεία , ενώ η μέτρηση της ενδοδιαμερισματικής πίεσης μπορεί να μας δώσει χρήσιμες πληροφορίες για την πιθανή θεραπευτική στρατηγική που θα πρέπει να ακολουθηθεί.

Σε πιέσεις άνω των 30 mmHg χρειάζεται συνήθως άμεση χειρουργική διάνοιξη διαμερισμάτων , ενώ κάτω των 30 mmHg η συντηρητική θεραπεία δυνατόν να ειναι επαρκής.

Βαρείς τραυματισμοί ειδικά των άκρων με συνυπάρχουσες αγγειακές βλάβες και εκδηλώσεις περιφερικής ισχαιμίας φαίνεται να ωφελούνται από τη συνεπικουρική χρήση του υπερβαρικού θαλάμου, πράγμα πού έχει τεκμηριωθεί ερευνητικά σε ανθρώπους και πειραματόζωα.

Στις καταστάσεις αυτές, η

χορήγηση υπερβαρικού οξυγόνου

εξασφαλίζει καλά επίπεδα ιστικού οξυγόνου αποτρέποντας την κυτταρική εκτροπή του μεταβολισμού, μειώνει τη συγκολλητικότητα των λευκών αιμοσφαιρίων στο ενδοθήλιο πού θεωρείται βασικός μηχανισμός δευτερογενούς επίτασης των ισχαιμικών φαινομένων σε επίπεδο μικροκυκλοφορίας, μειώνει το μεθισχαιμικό οίδημα πού προκαλείται από την υποξία των ιστών και πού συμβάλλει δραστικά στην πρόκληση συνδρόμου αγγειακού διαμερίσματος και ανταγωνίζεται την τοξική δράση των ριζών οξυγόνου πού ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την πρόκληση βλαβών εξ'επαναρδεύσεως.

Οι προτεινόμενοι αυτοί μηχανισμοί συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ευνοικότερου περιβάλλοντος για την αποτροπή ακρωτηριαστικών επεμβάσεων και τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των λοιμώξεων.

Όταν χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα σε μια χειρουργική επέμβαση και την χορήγηση αντιβιοτικών, η θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο είναι σε θέση να μειώσει τις επιπλοκές.

Αυξάνει την παροχή οξυγόνου στους τραυματισμένους, ανοξικούς ιστούς , ελαττώνει το οίδημα και παρέχει ένα βελτιωμένο περιβάλλον για την πρόληψη επιπλέον βλαβών, την καταπολέμηση της λοίμωξης και την μετέπειτα αποκατάσταση του τραυματισμένου μέλους

Προκειμένου το αποτέλεσμα να είναι όσο το δυνατόν καλύτερο η χορήγηση του υβ οξυγόνου θα πρέπει να αρχίζει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα μετά την χειρουργική επέμβαση για τουλάχιστον 5 με 6 ημέρες , συχνά δε υπάρχει ανάγκη για 2 θεραπείες την ημέρα

 

Στείλτε τα σχόλια σας και τις ερωτήσεις σας, συμπληρώνοντας την φόρμα.

ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ

Κοινοποιήστε

Your message was successfully sent!