Η αεριογόνος γάγγραινα, ή κλωστηριδιακή μυοσίτιδα ή μυονέκρωση, είναι μια σοβαρή και ραγδαία εξαπλούμενη λοίμωξη των μυών και των μαλακών ιστών η οποία μπορεί να απειλήσει τη ζωή του ατόμου σε ελάχιστες ώρες.

 

Τα βακτήρια που την προκαλούν, με συνηθέστερο το Clostridium perfringens, πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα σε περιβάλλον με χαμηλή πίεση οξυγόνου, όπως είναι οι ιστοί με φτωχή αιματική κυκλοφορία (απόφραξη ή καταστροφή των αγγείων) και παράγουν υγρά και δηλητηριώδη αέρια (τοξίνες) τα οποία φλεγμαίνουν προκαλώντας Μυοσίτιδα ή νεκρώνουν τους υγιείς ιστούς προκαλώντας Μυονέκρωση.

Τα βακτήρια πού προκαλούν την νόσο μπορεί να προέρχονται από το έντερο, από μολυσμένα τρόφιμα, χειρουργικές τομές, από περιβάλλοντα υγειονομικής περίθαλψης , ή μπορεί να ευρίσκονται στο έδαφος μολύνοντας τραύματα και κατάγματα οστών.

Η θεραπεία θα πρέπει να στοχεύει στην όσο το δυνατό πιο γρήγορη αναστολή της παραγωγής των τοξινών και στην όσο το δυνατόν πιο γρήγορη εξολόθρευση ή τουλάχιστον ελάττωση του πολλαπλασιασμού των μικροβίων που την παράγουν κάτι που θα αυξήσει τις πιθανότητες των ιστών για επιβίωση, και θα ελαττώσει τις πιθανότητες απώλειας ιστού, ακρωτηριασμού, σοκ ή θανάτου.

Γάγγραινα Fournier

Eίναι μια σπάνια, προοδευτική νέκρωση των χιτώνων των έξω γεννητικών οργάνων και του περινέου

Οφείλεται σε αερόβιους και αναερόβιους οργανισμούς που δρουν συνεργιστικά και προκαλούν μια προοδευτική αποφρακτική ενδαρτηρίτιδα, αγγειακή θρόμβωση και γάγγραινα.

Η επακόλουθη ισχαιμία επιτρέπει παραπέρα προσβολή από παθογόνους μικροοργανισμούς

H αντιμετώπιση της θα πρέπει να αρχίζει όσο πιο γρήγορα γίνεται και περιλαμβάνει, γενικά μέτρα, αντιβιοτική θεραπεία και χειρουργικό καθαρισμό των νεκρών ιστών.

Θεραπεία με Υπερβαρικό οξυγόνο

To οξύ πρόβλημα σε μία αεριογόνο γάγγραινα δεν είναι o φυσιολογικόs ή o ήδη νεκρός ιστός, αλλά η φλεγμονή η οποία αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς και η οποία προκαλείται από τη συνεχή παραγωγή των τοξινών μέσα στους μολυσμένους αλλά και τους ακόμα ζωντανούς ιστούς.

Σε αυτή την φάση είναι απαραίτητο να σταματήσει η παραγωγή της τοξίνης, το συντομότερο δυνατό και να συνεχίσει η θεραπεία μέχρι που να σταματήσει η εξέλιξης της νόσου.

Το βακτήρια που την προκαλούν είναι αναερόβια, κάτι που σημαίνει ότι ευδοκιμούν σε περιβάλλοντα με χαμηλό οξυγόνο και πεθαίνουν άμεσα σε περιβάλλον με άφθονο οξυγόνο όπως είναι το περιβάλλον που δημιουργείται όταν ο ασθενής αναπνέει οξυγόνο υπό πίεση.

Μία Μερική πίεση του Οξυγόνο μέσα στους ιστούς της τάξης τω 250 mmHg θα σταματήσει την παραγωγή τοξινών εντελώς, ο μόνος τρόπος δε για να επιτευχθεί αυτή η πίεση είναι ο ασθενής να ξεκινήσει θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο, το συντομότερο δυνατό.

Το Υπερβαρικό οξυγόνο σταματά την παραγωγή της αλφα-τοξίνης και αναστέλλει την ανάπτυξη βακτηρίων επιτρέποντας έτσι τον οργανισμό να αξιοποιήσει τους μηχανισμούς άμυνας του.

Επιπλέον μπορεί να ενισχύσει την επίδραση των αντιβιοτικών, και να βοηθήσει στην καθυστέρηση ή την αποφυγή της σήψης που είναι μια θανατηφόρα μόλυνση του αίματος.

Τρεις με τέσερεις θεραπείες είναι αρκετές για να σταματήσουν τη εξέλιξη της νόσου

Πλεονεκτήματα από την έγκαιρη χρήση της θεραπείας με ΥβO2:

Λιγότερο ηρωικές χειρουργικές επεμβάσεις που θα πρέπει να γίνουν σε βαριά πάσχοντες ασθενείς αφού ή γρήγορη αναστολή της παραγωγής άλφα-τοξίνη θα επιτρέψει τον καλύτερο διαχωρισμό του ζωντανού ιστού από τον νεκρό.

Διάσωση των άκρων του ασθενή αφού δεν θα απαιτηθούν πρόωροι ακρωτηριασμοί. Ο σαφής διαχωρισμός μεταξύ των νεκρών και των ακόμα-ζωντανών ιστών, που επιτυγχάνεται 24 με 30 ώρες από την έναρξη της νόσου θα έχει σαν αποτέλεσμα ο αριθμός και η έκταση των ακρωτηριασμών να μειώνονται.

Η σύγχρονη θεραπεία της γάγγραινας θα πρέπει να περιλαμβάνει την ταυτόχρονη χρήση των αντιβιοτικών, τον χειρουργικό καθαρισμό και το υπερβαρικό οξυγόνο.

Υπερβαρικό Οξυγόνο

Η έντονη βακτηριοκτόνος δράση του απέναντι στα αναερόβια μικρόβια , η ιδιότητα του να ενισχύει την αντιμικροβιακή δράση του οργανισμού απέναντι στις λοιμώξεις γενικά και η έντονη επουλωτική του δράση καθιστούν το Υβ οξυγόνο ένα απαραίτητο συνεργιστικό στοιχείο, στην θεραπεία της μορφής αυτής της γάγρραινας

Η μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων οξυγόνου στην περιοχή της νέκρωσης, θα ελαττώσει την συστηματική τοξικότητα του οργανισμού, θα προλάβει την επέκταση της νεκρωτικής λοίμωξης, με αποτέλεσμα οι πιθανότητες επιβίωσης του ασθενή να είναι πολύ μεγαλύτερες, οι χειρουργικές επεμβάσεις λιγότερο εκτεταμένες, και η επούλωση του τραύματος πιο γρήγορη και πιο ασφαλής.

 

Στείλτε τα σχόλια σας και τις ερωτήσεις σας, συμπληρώνοντας την φόρμα.

ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ

Κοινοποιήστε

Your message was successfully sent!