ΚΕΝΤΡΟ
ΥΠΕΡΒΑΡΙΚΗΣ
ΙΑΤΡΙΚΗΣ

 

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Πέλλαπαις‚ 2
2057 - Στρόβολος

ΤΗΛ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Η Υπερβαρική οξυγονοθεραπεία (Υβο) είναι η χορήγηση Οξυγόνου, μέσω της αναπνοής, σε περιβάλλον με πίεση (P) μεγαλύτερη της ατμοσφαιρικής μέσα σε ειδικούς για το σκοπό τύτο, θαλάμους οι οποίοι ονομάζονται Υπερβαρικοί θάλαμοι.

Σκοπός της χορήγησης του Υπερβαρικού Οξυγόνου (Υβο) είναι η αποκατάσταση της οξυγόνωσης υποξικών περιοχών, στις οποίες η μεταφορά Οξυγόνου (Ο2), με τον συνήθη τρόπο (δηλαδή την αιμοσφαιρίνη) δεν επαρκεί για την φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού και κυρίως για την λειτουργία των μηχανισμών άμυνας & επούλωσης.

Η πίεση στο εσωτερικό του θαλάμου αυξάνεται με την χορήγηση σε αυτόν πεπιεσμένου αέρα, και στους ασθενείς χορηγείται Οξυγόνο μέσω ειδικής μάσκας, μύτης-στόματος ή μέσω ειδικής τέντας.

Με την εισπνοή οξυγόνου υπό πίεση, αυξάνεται ή ποσότητα του οξυγόνου που είναι διαλυμένη στο πλάσμα σε βαθμό που οι ανάγκες του οργανισμού να καλύπτονται από την ποσότητα αυτή, χωρίς να είναι αναγκαίο το οξυγόνο που μεταφέρεται από την Αιμοσφαιρίνη των Ερυθρών αιμοσφαιρίων ενώ ταυτόχρονα η πίεση του οξυγόνου αυξάνεται μέχρι και 10 φορές

Η αποκατάσταση της ποσότητας του οξυγόνου στο αίμα διαμέσου του πλάσματος, και οι μεγάλες αυξήσεις που παρατηρούνται στην Μερική πίεση του , θα έχει σαν αποτέλεσμα να γίνεται δυνατή η επιλεκτική μεταφορά του σε περιοχές με κακή κυκλοφορία, είτε λόγω αγγειακών προβλημάτων (π.χ. Διαβητική μικροαγγειοπάθεια - αθηρωματικές βλάβες με μερική απόφραξη του αυλού κλπ) είτε λόγω ιστικών βλαβών που προκαλούν διαταραχές στην ιστική κυκλοφορία (π.χ. ιστικό οίδημα από κάκωση, έγκαυμα, σύνδρομο διαμερίσματος κλπ).

Η μεταφορά οξυγόνου σε περιοχές με κακή οξυγόνωση θα έχει σαν αποτέλεσμα τα κύτταρα να παίρνουν την ενέργεια που χρειάζονται έτσι ώστε να αρχίσουν να θέτουν σε λειτουργία μία σειρά από μηχανισμούς του ανθρώπινου σώματος οι οποίοι σε καταστάσεις μερικής ή ολικής απουσίας του οξυγόνου παρουσιάζουν κάποιο πρόβλημα ή είναι ανεπαρκείς.

Σε γενικές γραμμές οι μηχανισμοί αυτοί είναι:

Μηχανισμoς επουλωσης τραυματων

Η επούλωση ενός τραύματος εξαρτάται από το διαθέσιμο στον οργανισμό οξυγόνο και κυρίως από το διαθέσιμο στην περιοχή του τραύματος οξυγόνο, αλλά και από την Μερική πίεση που έχει στην περιοχή αυτή. Χωρίς οξυγόνο και μάλιστα οξυγόνο με την απαραίτητη μερική πίεση(> 40Mmhg) η επούλωση είναι μακροχρόνια και πολλές φορές σχεδόν αδύνατη.

Ενισχυση της αμυντικης ικανοτητας του οργανισμου απεναντι στα μικροβια

Όπως και στην περίπτωση της επούλωσης, ο αμυντικός μηχανισμός του οργανισμού (Λευκά κύτταρα) απέναντι στα μικρόβια, έχει ανάγκη από την παρουσία ικανών ποσοτήτων οξυγόνου.

Σε έναν οργανισμό στον οποίο παρατηρείται μεγάλη έλλειψη οξυγόνου οι πιθανότητες επιμόλυνσης ενός τραύματος είναι πολύ πιο μεγάλες, και ακόμη μεγαλύτερη είναι η προσπάθεια για την καταπολέμηση της

Η αποκατάσταση των επιπέδων οξυγόνου στον οργανισμό , με την χρήση του θαλάμου, θα ενισχύσει σε σημαντικό βαθμό την προσπάθεια αυτή.

Επιπλέον το οξυγόνο υπό πίεση, από μόνο του, προκαλεί καταστροφή σε μία εξαιρετικά επικίνδυνη ομάδα μικροβίων που είναι τα αναερόβια μικρόβια.

Τα μικρόβια αυτά αναπτύσσονται εύκολα όταν παρατηρείται μεγάλη έλλειψη οξυγόνου αλλά και καταστρέφονται εύκολα όταν το περιβάλλον μέσα στο οποίο ευρίσκονται εμπλουτιστεί με οξυγόνο.

Μηχανισμoς Νεοαγγειωσης

Σε περιπτώσεις ανεπαρκούς μικροκυκλοφορίας ή καταστροφής μέρους αυτής ο οργανισμός προκειμένου να αντιμετωπίσει ένα τραύμα έχει ανάγκη από τον σχηματισμό νέων αγγείων.

Η υποξία που ακολουθεί πάντοτε την καταστροφή μέρους της μικροκυκλοφορίας, είναι αυτή που θα δώσει το ερέθισμα για τον σχηματισμό των νέων αγγείων.

Η συμπλήρωση όμως της διαδικασίας και η ωρίμανση των νέων αγγείων απαιτούν μεγάλες ποσότητες οξυγόνου.

Σε ένα οργανισμό με έλλειψη του οξυγόνου η διαδικασία αυτή δεν ολοκληρωθεί ποτέ. Το υπερβαρικό οξυγόνο και σε αυτή την περίπτωση θα δώσει στον οργανισμό το αναγκαίο οξυγόνο.

Επιπλέον των πιο πάνω το Υπερβαρικό Οξυγόνο:

Σταματά τον σχηματισμο τοξινων από κλωστηριδιακους οργανισμους. (Γαγγραινες).

Καταπολεμηση οιδηματων

Σε μια οιδηματώδη κατάσταση, όποια και είναι η αιτιολογία αυτής, η χορήγηση υπερβαρικού οξυγόνου θα προκαλέσει ελάττωση της αιματικής ροής και κατά συνέπεια ελάττωση η απορρόφηση του οιδήματος αλλά με ταυτόχρονη διατήρηση της οξυγόνωσης των ιστών.

Το φαινόμενο αυτό είναι μία μοναδική φαρμακολογική ιδιότητα του Υπερβαρικού Οξυγόνου και καλείται ¨παράδοξο του οξυγόνου¨.

Επιταχυνει την απομακρυνση του Μονοξειδιου του ανθρακα (CO)

Σε περιπτώσεις δηλητηρίασης του οργανισμού από το αέριο αυτό.

Διαλυει τις ενδο / εξωαγγειακες φυσαλιδες στο συνδρομο αποσυμπιεσης (Νοσος των Δυτων) ή στην εμβολη με αερα.

Σε αυτές τις καταστάσεις το οξυγόνο υπό πίεση αποτελεί και την μοναδική θεραπεία.

Επιδεικνυει εντονη αντιφλεγμονώδη δράση.