Είναι η χορήγηση Οξυγόνου, μέσω της αναπνοής, σε περιβάλλον με πίεση (P) μεγαλύτερη της ατμοσφαιρικής (Υπερβαρικοί θάλαμοι).

 

Είναι η χορήγηση Οξυγόνου, μέσω της αναπνοής, σε περιβάλλον με πίεση (P) μεγαλύτερη της ατμοσφαιρικής (Υπερβαρικοί θάλαμοι).

Σκοπός της χορήγησης του Υπερβαρικού Οξυγόνου (Υβο) είναι η αποκατάσταση της οξυγόνωσης υποξικών περιοχών, στις οποίες η μεταφορά Οξυγόνου (Ο2), με τον συνήθη τρόπο (Hgb) δεν επαρκεί για την φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού και κυρίως για την λειτουργία των μηχανισμών άμυνας & επούλωσης.

Η πίεση στο εσωτερικό του θαλάμου αυξάνεται με την χορήγηση σε αυτόν πεπιεσμένου αέρα, ενώ στους ασθενείς χορηγείται Οξυγόνο μέσω ειδικής μάσκας, μύτης-στόματος ή μέσω ειδικής τέντας.

Με την εισπνοή οξυγόνου υπό πίεση, αυξάνεται ή ποσότητα του οξυγόνου που είναι διαλυμένη στο πλάσμα σε βαθμό που οι ανάγκες του οργανισμού να καλύπτονται από την ποσότητα αυτή, χωρίς να είναι αναγκαίο το οξυγόνο που μεταφέρεται από την Αιμοσφαιρίνη των Ερυθρών αιμοσφαιρίων ενώ ταυτόχρονα η πίεση του οξυγόνου αυξάνεται μέχρι και 10 φορές ( 100-200Μmhg - 700-200Mmhg)

Η αποκατάσταση της ποσότητας του οξυγόνου στο αίμα, και οι μεγάλες αυξήσεις που παρατηρούνται στην Μερική πίεση του , θα έχει σαν αποτέλεσμα να γίνεται δυνατή η επιλεκτική μεταφορά του σε περιοχές με κακή κυκλοφορία, είτε λόγω αγγειακών προβλημάτων (π.χ. Διαβητική μικροαγγειοπάθεια - αθηρωματικές βλάβες με μερική απόφραξη του αυλού κλπ) είτε λόγω ιστικών βλαβών που προκαλούν διαταραχές στην ιστική κυκλοφορία (π.χ. ιστικό οίδημα από κάκωση, έγκαυμα, σύνδρομο διαμερίσματος κλπ).

Η εμπλουτισμός του οργανισμού με οξυγόνο και η μεταφορά του στις περιοχές με κακή οξυγόνωση θα έχει σαν αποτέλεσμα τα κύτταρα να παίρνουν την ενέργεια που χρειάζονται έτσι ώστε να αρχίσουν να θέτουν σε λειτουργία μία σειρά από μηχανισμούς του ανθρώπινου σώματος οι οποίοι σε καταστάσεις μερικής ή ολικής απουσίας του οξυγόνου παρουσιάζουν κάποιο πρόβλημα ή είναι ανεπαρκείς.

Σε γενικές γραμμές οι μηχανισμοί αυτοί είναι:

Μηχανισμός της επούλωσης τραυμάτων

Η επούλωση ενός τραύματος εξαρτάται από το διαθέσιμο στον οργανισμό οξυγόνο και κυρίως από το διαθέσιμο στην περιοχή του τραύματος οξυγόνο, αλλά και από την Μερική πίεση που έχει στην περιοχή αυτή. Χωρίς οξυγόνο και μάλιστα οξυγόνο με την απαραίτητη μερική πίεση(> 40Mmhg) η επούλωση είναι μακροχρόνια και πολλές φορές σχεδόν αδύνατη.

Η ιδιότητα του οξυγόνου υπό πίεση να διαλύεται στο πλάσμα και να αντικαθιστά το οξυγόνο που μεταφέρεται με την αιμοσφαιρίνη, και οι μεγάλες πιέσεις που αποκτά, του δίνουν την δυνατότητα να φθάνει σε περιοχές κακής κυκλοφορίας , με αποτέλεσμα να ενεργοποιεί τον μηχανισμό της επούλωσης έτσι που ένας μεγάλος αριθμός χρόνιων πληγών (άτονα έλκη , διαβητικά τραύματα) να επουλωθούν.

Ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας του οργανισμού απέναντι στα μικρόβια

Όπως και στην περίπτωση της επούλωσης, ο αμυντικός μηχανισμός του οργανισμού (Λευκά κύτταρα) απέναντι στα μικρόβια, έχει ανάγκη από την παρουσία ικανών ποσοτήτων οξυγόνου.

Σε έναν οργανισμό στον οποίο παρατηρείται μεγάλη έλλειψη οξυγόνου οι πιθανότητες επιμόλυνσης ενός τραύματος είναι πολύ πιο μεγάλες, και ακόμη μεγαλύτερη είναι η προσπάθεια για την καταπολέμηση της

Η αποκατάσταση των επιπέδων οξυγόνου στον οργανισμό , με την χρήση του θαλάμου, θα ενισχύσει σε σημαντικό βαθμό την προσπάθεια αυτή.

Επιπλέον το οξυγόνο υπό πίεση, από μόνο του, προκαλεί καταστροφή σε μία εξαιρετικά επικίνδυνη ομάδα μικροβίων που είναι τα αναερόβια μικρόβια.

Τα μικρόβια αυτά αναπτύσσονται εύκολα όταν παρατηρείται μεγάλη έλλειψη οξυγόνου αλλά και καταστρέφονται εύκολα όταν το περιβάλλον μέσα στο οποίο ευρίσκονται εμπλουτιστεί με οξυγόνο.

Μηχανισμός Νεοαγγείωσης:

Σε περιπτώσεις ανεπαρκούς μικροκυκλοφορίας ή καταστροφής μέρους αυτής ο οργανισμός προκειμένου να αντιμετωπίσει ένα τραύμα έχει ανάγκη από τον σχηματισμό νέων αγγείων.

Η υποξία που ακολουθεί πάντοτε την καταστροφή μέρους της μικροκυκλοφορίας, είναι αυτή που θα δώσει το ερέθισμα για τον σχηματισμό των νέων αγγείων.

Η συμπλήρωση όμως της διαδικασίας και η ωρίμανση των νέων αγγείων απαιτούν μεγάλες ποσότητες οξυγόνου.

Σε ένα οργανισμό με έλλειψη του οξυγόνου η διαδικασία αυτή δεν ολοκληρωθεί ποτέ. Το υπερβαρικό οξυγόνο και σε αυτή την περίπτωση θα δώσει στον οργανισμό το αναγκαίο οξυγόνο.

Επιπλέον των πιο πάνω το Υπερβαρικό Οξυγόνο:

Σταματά τον σχηματισμό τοξινών από κλωστηριδιακούς οργανισμούς. (Γάγγραινες).Σε πίεση 2,5 Ατμοσφαιρών, όταν το Υπερβαρικό οξυγόνο χρησιμοποιθεί έγκαιρα, σταματά τον πολλαπλασιασμό τους.

Καταπολέμηση οιδημάτων

Σε μια οιδηματώδη κατάσταση, όποια και είναι η αιτιολογία αυτής, η χορήγηση υπερβαρικού οξυγόνου θα προκαλέσειελάττωση της αιματικής ροής και ελάττωση η απορρόφηση του οιδήματος αλλά ταυτόχρονα η οξυγόνωση των ιστών θα διατηρηθεί.

Το φαινόμενο αυτό είναι μία μοναδική φαρμακολογική ιδιότητα του Υπερβαρικού Οξυγόνου και καλείται ¨παράδοξο του οξυγόνου¨.

Επιταχύνει την απομάκρυνση του Μονοξειδίου του άνθρακα (CO) σε περιπτώσεις δηλητηρίασης του οργανισμού από το αέριο αυτό.

Διαλύει τις ενδο / εξωαγγειακές φυσαλίδες στο σύνδρομο αποσυμπίεσης (Νόσος των Δυτών)ή στην εμβολή με αέρα.
Σε αυτές τις καταστάσεις το οξυγόνο υπό πίεση αποτελεί και την μοναδική θεραπεία.

Επιδεικνύει έντονη αντιφλεγμονώδη δράση.


Πώs χορηγείται το οξυγόνο υπό πίεση

[Περισσότερα]