Όταν ένα οστό υποστεί κάταγμα , αυτόματα ξεκινάει μια σύνθετη διαδικασία επούλωσης αυτού η οποία ονομάζεται πώρωση και σκοπό έχει να αποκαταστήσει τη συνέχεια του τραυματισμένου οστού.

Δεδομένης της πολυπλοκότητας της διαδικασίας της πώρωσης, αναμένεται ότι ένα ποσοστό 5-10% των καταγμάτων που συμβαίνουν θα παρουσιάσουν δυσκολίες στην εξέλιξη της πώρωσης.

Όταν ένα κάταγμα δεν πωρωθεί μέσα στο συνήθη χρόνο, που είναι 2-6 μήνες για τα περισσότερα κατάγματα, τότε μιλάμε για καθυστερημένη πώρωση

Παράγοντες που επιδρούν δυσμενώς στην πώρωση των καταγμάτων:

  • H Σοβαρότητα της βλάβης
  • Η ανεπαρκής αιματική ροή. H καλή αιμάτωση των καταγματικών άκρων που θεωρείται απαραίτητη για το σχηματισμό του εξωτερικού πώρου.
  • Η παρουσία μικροβιακής φλεγμονής κάτι που υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να συμβεί αν το κάταγμα είναι ανοικτό.
  • Εάν τα κατάγματα είναι ενδοαρθρικά οι κολλαγενάσες του αρθρικού υγρού μπορεί να αναστείλουν τη διαδικασία επούλωσης.
  • Εάν τα κατάγματα είναι τμηματικά
  • Η παρεμβολή μαλακών μορίων ανάμεσα στα σπασμένα οστά.. Η διαδικασία της πώρωσης μπορεί να καθυστερήσει ή να προκύψει τελικά ψευδάρθρωση, όταν ανάμεσα στα καταγματικά άκρα παρεμβάλλονται ιστοί όπως μύες, τένοντες, νεύρα, περιτονίες, περιόστεο
  • Η παρουσία οστικής νόσου (οστεοπόρωση).
  • Εάν τα κατάγματα είναι τμηματικά
  • Η παρεμβολή μαλακών μορίων ανάμεσα στα σπασμένα οστά.. Η διαδικασία της πώρωσης μπορεί να καθυστερήσει ή να προκύψει τελικά ψευδάρθρωση, όταν ανάμεσα στα καταγματικά άκρα παρεμβάλλονται ιστοί όπως μύες, τένοντες, νεύρα, περιτονίες, περιόστεο
  • Η παρουσία οστικής νόσου (οστεοπόρωση).

 

Θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο

Η Καθυστερημένη πώρωση απαιτεί επιτακτικά θεραπεία πριν καταλήξει σε ψευδάρθρωση. Αυτό που απαιτείται άμεσα είναι η αποφόρτιση και σταθεροποίηση του μέλους, η επαναγγείωση, η καταπολέμηση της φλεγμονής. Με τη θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο επιτυγχάνεται άμεση μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων Οξυγόνου στην πάσχουσα περιοχή, με αποτέλεσμα να έχουμε:

  • Ελάττωση του πόνου
  • Καταπολέμηση του οιδήματος
  • Καταπολέμηση της φλεγμονής. Ελαττώνεται η ενεργοποίηση των λευκοκυττάρων στο ενδοθήλιο των αγγείων που έχουν βλάβη, με αποτέλεσμα να μειώνεται η φλεγμονή.
  • Επαναγγείωση καθώς διεγείρεται ο σχηματισμός νέων τριχοειδών αγγείων και νευρικών απολήξεων σε ιστούς που είναι φτωχοί σε αιμάτωση.
  • Ενίσχυση της οξυγόνωσης των ιστών με αποτέλεσμα αναστροφή της υποξίας.
  • Σχηματισμό ουλώδους ιστού όπου υπάρχει βλάβη
  • Επούλωση των ιστών, των συνδέσμων και την αποκατάσταση των καταγμάτων.
  • Μείωση του χρόνου αποκατάστασης.

 

Στείλτε τα σχόλια σας και τις ερωτήσεις σας, συμπληρώνοντας την φόρμα.

ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ

Κοινοποιήστε

Your message was successfully sent!